Welkom op deze site.

Deze site is van onze schilderclub Johanietes. Elke donderdag is onze club bij elkaar bij Jaarsveld, in Capelle aan den IJssel. Geniet van onze belevenissen en bekijk onze mooie resultaten. Wij zijn niet bang voor kritiek of commentaar!

Je kunt ook klikken op het plaatje en reageren in het gastenboek!

In het menu kun je op de foto’s klikken en onze schilderijen bekijken. Hier alvast een voorproefje!

Donderdag 12 augustus zijn we met elkaar, alleen Gerda ontbrak, bij Restaurant Fuiks aan de IJssel gaan schilderen en lunchen. Tenminste dat eerste was de bedoeling! Volgens de berichten zou het een mooie dag worden. Helaas dachten de weergoden er anders over!Terwijl de meesten van ons een plekje zochten en begonnen te schilderen, werd het heel erg donker. Tegen elven pakten we de boel maar in en gingen binnen koffiedrinken. Het werd gezellig en na de koffie besloten we de lunch maar te bestellen. Het zag er allemaal geweldig uit en smaakte ook prima. Toen we op het punt stonden naar huis te gaan, scheen de zon volop. Marina, Rona en Wim met partner Cees bleven nog even schilderen. Op het terras onder de parasol. We werden goed ontvangen daar bij Fuiks. Als we het gewild hadden, konden we zelfs binnen schilderen.

Dit onthouden we maar goed voor een volgende keer!

Donderdag 7 januari zijn we met elkaar naar de Kunsthal in Rotterdam geweest. Het was een koude dag en op het afspreekpunt Capelse Brug was het ijs en ijs koud. Toen de afgesproken tijd verstreken was, namen we de metro in de veronderstelling dat Lou ons wel zou volgen in de volgende metro. Helaas liep dit mis en was hij huiswaarts gegaan en moesten wij het zonder zijn gezelschap doen. Ook Wim had zich afgemeld. Na de koffie om warm te worden, gingen we de tentoonstellingen bekijken. Als eerste Edward Hopper.

De Amerikaanse moderne schilderkunst uit het begin van de twintigste eeuw is in Europa voornamelijk bekend vanwege het oeuvre van xe9xe9n kunstenaar: Edward Hopper (1882-1967). Hoppers oeuvre kenmerkt zich door een verraderlijke kalmte in lege straten en landschappen, en door eenzame figuren in een stedelijke omgeving. Zijn schilderijen hebben hun stempel gedrukt op ons beeld van Amerika. Voor het eerst wordt Edward Hopper in de context van zijn tijd getoond, met werk van beroemde kunstenaars als Georgia O’Keeffe,  Charles Sheeler, Man Ray, Lyonel Feininger, Grant Wood en Alfred Stieglitz. De tentoonstelling geeft met schilderijen, werken op papier, sculpturen en foto’s een indrukwekkend beeld van de ontwikkelingen in de moderne kunst in Amerika en plaatst het oeuvre van Hopper in een nieuw licht.

Ook was er een selectie ingetogen zwart-wit portretten van schoolmeisjes die de Britse fotograaf Vanessa Winship vanaf 2003 in Oost-Anatolixeb maakt. Zij poseren alleen of samen en kijken met afwachtende blikken de camera in. Met ongekunstelde houdingen, de armen langs het lichaam wachten ze tot de fotograaf afdrukt. Ze zijn stuk voor stuk verlegen, maar niettemin zelfbewust. De meisjes die Winship in en rond schoolgebouwen portretteert, verraden hun ontluikende puberteit. Winship kiest ervoor de  meisjes telkens op eenzelfde manier vast te leggen: frontaal, ten voeten uit en vanaf gepaste afstand. Het maakt de geportretteerde meisjes gelijkwaardig aan elkaar. Kleding en houding zorgen daarnaast voor verwantschap. Allen dragen het donkere schooluniform met wit kanten kraagje en fijne borduursels dat verplicht is op scholen in Turkije.

Het meest verrassende was wel de tentoonstelling x91Het geheime leven van Syrische lingerie’ . De Kunsthal Rotterdam onthult onbekende aspecten van design, mode en seksualiteit uit het Midden-Oosten. De meest uitbundige en extravagante lingerie ter wereld komt uit een land waarvan je dat nooit zou verwachten: Syrixeb. Het Syrische ondergoed wordt rijkelijk versierd met een bonte verzameling aan materialen en objecten: namaakbont, veertjes, kunstbloemen en plastic mobieltjes. Sommige lingerie kan zelfs licht geven, dansen of zingen. Bij Syrische moslims uit voornamelijk conservatieve en religieuze kringen is de aanschaf van lingerie een populair gebruik. Openlijk gepresenteerd in winkels en op souks is het een geliefd cadeau bij bruiloften en binnen het huwelijk. De lingerie maakt een belangrijk deel uit van de vrouwelijke x91rite de passage’ van maagd tot respectabele volwassen vrouw.

Kortom het was een gezellige dag en na een heerlijke lunch gingen we weer richting huis. Dit keer de dames met de tram, omdat het zo glad was richting de metro. We stapten uit op de Beurs en namen daar de metro naar Capelle. Nog nagenietend en vol plannen om het snel weer te doen en dan met het complete gezelschap!

Geniet nog even na van de foto’s, die ik niet allemaal zelf heb gemaakt, maar van de site heb geplukt. Bieuwe en ik kregen een aanvaring met een suppoost. Eerst werd ik op mijn vingers getikt, dat mijn rugzak op mijn rug hing en ik geen foto’s mocht maken. Mijn toestel hing gewoon om mijn nek. Later werd Bieuwe als een klein kind tot de order geroepen en als hij niet luisterde zou hij uit het gebouw verwijderd worden! Dus bekijk de foto’s met een lach!

Donderdag 28 mei zijn we met de schilderclub op stap geweest met de trein. We gingen naar het van Gogh museum in Amsterdam, naar de tentoonstelling van Gogh en de kleuren van de nacht. Het was de bedoeling met alle zeven  te gaan, met net als een bekend opzegversje er waren eens tien bakkertjes, viel er steeds een af. We waren uiteindelijk met vier personen onderweg. Dat niet iedereen mee kon, was wel jammer, maar dat drukte de pret niet. We kwamen tegen elven bij het museum aan en konden gelukkig onze kaarten met korting die overbleven, verkopen aan andere belangstellenden. We hadden een uur de tijd om langs de schilderijen te gaan. De tentoonstelling was over drie verdiepingen verdeeld. We kregen een zendapparaat, die bij elk shilderij commentaar gaf. Dat was erg makkelijk en zo kon ieder in zijn eigen tempo langs de Nacht "schilderijen".

Vincent van Gogh had al vroeg een grote liefde voor de sfeer van de avond en de nacht. Hij zag de avond en de nacht als momenten van bezinning en creativiteit, bij uitstek geschikt voor reflectie op de gebeurtenissen van overdag. Hij werkte dan ook graag in deze donkere uren; ze gaven hem energie en inspiratie. Nadat hij in 1880 had besloten om kunstenaar te worden, kregen avondschemering- en nachteffecten een vaste plaats in zijn werk.

De tentoonstelling liet zien hoe Van Gogh de sfeer en symboliek van de nachtelijke uren vastlegde op papier en doek aan de hand van de thema’s Van Gogh en de traditie, Landschappen in schemerlicht, Het boerenleven bij avond – ‘Les paysans chez eux’, De stem van het koren en De poxebzie van de nacht.

Van Gogh associeerde de nacht vooral met geborgenheid, vertroosting en poxebzie. Tegelijkertijd was hij niet ongevoelig voor de schaduwkant van de nachtelijke uren, waarin de mens soms door eenzaamheid en wanhoop wordt overmand. Maar zijn voorliefde ging toch uit naar het landschap in schemerlicht, waarmee hij aansloot bij een oude traditie. Avond- en nachtlandschappen waren al eeuwenlang een geliefd thema en onder meer sterk vertegenwoordigd bij de School van Barbizon, die Van Gogh zo bewonderde en aanvankelijk navolgde. Na een aantal jaren echter begon hij dit genre te moderniseren door zijn opvallende kleurgebruik en ritmische penseelstreek. Van Gogh toonde zich op deze wijze een eigenzinnige wegbereider van de moderne kunst.

  Het was een erg boeiende tentoonstelling. We spraken tijdens de koffie ook af in de voetsporen van van Gogh te treden en allemaal een avond- of nachtschilderij te maken. Dit na de vakantie periode, omdat een ieder dan de tijd heeft mooie foto’s te maken van avonden. Na het kopen van boekenleggers en kaarten gingen we met de tram mee naar het Leidse Plein.

Op verzoek en aanraden van Rona gingen we eten bij Hotel/ cafxe9 American. Het was heerlijk weer, dus konden we buiten op het terras eten. We bestelden allemaal dezelfde salade. Een heerlijk gerecht met gerookte zalm en rivierkreeft. We proosten op de niet aanwezigen en spraken de hoop uit een volgende keer wel compleet te zijn. Dat maakte de maaltijd niet minder gezellig. We genoten van de zon, het eten en drinken en na een kijkje binnen in het hotel. Het was prachtig! Zoals jullie kunnen zien. Na afloop van de lunch namen we de tram naar het station en reden weer naar Capelle. Zonder Rona dit keer, want die ging door naar Den Haag. Het was een gezellige dag. Op de foto kun je dit zien.

Elke donderdag zijn we nog steeds met ons clubje aan het schilderen. Wij zijn deze zomer alleen maar bij Jaarsveld geweest. Het weer liet het niet toe een andere locatie te zoeken. Rona hebben we ook even moeten missen. Zij kreeg een vervelende ziekte, maar is nu gelukkig weer van de partij en het gaat goed met haar. We duimen dat dit zo blijft. We zullen nieuwe foto’s plaatsen bij onze schilders, want het lijkt nu wel of we stil gezeten hebben. Maar dat is zeker niet het geval! In tegendeel. We zijn allemaal goed vooruit gegaan en gaan volgend jaar weer samen exposeren bij de bloedbank. We hopen nog lang met elkaar door te kunnen gaan en hopen dat de club groter wordt en niet kleiner.

Donderdag 10 januari zijn we weer begonnen met ons schilderclubje. Iedereen was aanwezig en begon enthousiast aan zijn of haar werk! We hadden afgesproken te gaan lunchen in het Zalmhuis hier in Capelle. Of eigenlijk Rotterdam, want het ligt net voor de van Brienenoordbrug. We hadden een prachtige tafel met uitzicht op de brug en de Nieuwe Maas. Aan de andere kant zag je de splitsing IJssel en Lek. We hadden genoeg in kas om heerlijk te kunnen lunchen. Het was de bedoeling in eerste instantie een High Tea te nemen, maar daar wordt geen wijn bij geschonken. En als wij met elkaar gaan eten is een wijntje toch wel lekker. Daarom hadden we gekozen voor lunch xe1 la carte. We namen bijna allemaal iets anders, maar het was erg lekker en voldoende. Een kopje koffie was een prima afsluiting. De schade viel achteraf mee en er bleef nog geld in de pot over. Dus lang sparen is niet echt nodig om weer een gezellig uitje te bekostigen! We betalen elke week ieder x80 2,00 aan de pot. Dit doen we sinds we geen les meer hebben. Geen les betekent geen lesgeld. Dus toen Johan vertrok, zijn we begonnen met de pot. Daar hebben we al veel plezier mee gehad. Etentjes, maar ook expositiegeld is ervan betaald. En wat is nu x80 2,00 voor een gezellig ochtendje schilderen! We zijn ook nog niet van plan te stoppen! We gaan er weer voor om mooie schilderijen te maken. Fijn schilderjaar  iedereen.

Vandaag was ik met Gerda naar de Keukenhof. Omdat wij als kunstenaar graag tulpen schilderen, heb ik hiervoor speciaal twee fotoslides! Iedereen die wil kan dus aan de slag. Wie een foto hebben wil, moet het mij laten weten, dan stuur ik deze op verzoek naar je e-mailadres. Ondertussen kun je genieten van deze foto’s. Op Ingrids webplek vind je er nog meer!

Het winterseizoen is bijna voorbij. De lente hangt in de lucht. Dat is voor schilders het moment om de boel de boel te laten en er op uit te gaan met doeken, verf en penseel. Want niets is zo fijn om in het voorjaar buiten te zijn. Ook is het leuk om foto’s te maken van kleine lenteboodschappers. Je kunt mooie close- ups maken om later na te schilderen. Of bloemen en takken met bloesem plukken. Ik heb in de kas bij Jaarsveld de bloembollen gefotografeerd. Het stond er vol mee en het rook zo lekker! Daarom heb ik op deze voorjaarslog die foto’s gezet, zodat iedereen van de lente kan genieten!

Cool Slideshows

Teken de petitie tegen de dolfijnenslachting.

Bekijk de vreselijke video!

Vandaag hebben wij met onze leden werk opgehangen in de bibliotheek van Capelle aan den IJssel. Daar blijven ze de hele maand maart hangen. Lou was op vakantie naar Napels, dus zorgden wij ook voor zijn werk. Wie denkt, dat doe je even, heeft het mis. We zijn de hele ochtend en begin van de middag bezig geweest om alles ordentelijk op te hangen, van naamkaartjes te voorzien en te prijzen. Niet dat we wat verkopen, maar je weet maar nooit. We maken er in ieder geval een mooi plaatje van. Onze foto’s hangen er bij, want wie weet worden we wel herkend door onze Capellenaren.

Het zag er in ieder geval heel mooi uit!

Kijk zelf maar naar de fotoreportage. En jullie weten het alles is te koop! Prijzen op aanvraag.O, nee de waternimfen van Rona zijn onbetaalbaar, of al verkocht. Ze wil ze gewoon niet kwijt!

Cool Slideshows

Vandaag waren we voor het eerst van dit nieuwe jaar weer helemaal compleet! Het was gelijk een stormachtige bijeenkomst. Niet tussen de kunstenaars, nee buiten! Voor het eerst sinds jaren woedde er een noordwesterstorm met windkracht 10. Dan is het in de kas binnen wel goed toeven, maar buiten zie je al het geweld. De kas kraakt en piept.  Er kon niets gebeuren, maar de meisjes knepen hem wel. We hadden afgesproken dat we van de spaarpot ( we noemen die de blikken Johan!) zouden gaan lunchen. Omdat  iedereen wel eerder kon stoppen en het net een beetje droog leek, besloten we maar om op te ruimen en voor de lunch ook nog een kop koffie te nemen. We lieten ons met de wind mee naar onze auto’s leiden en reden achter elkaar aan naar winkelcentrum de Scholver. Daar zit sinds een paar maanden een alleraardigste lunch en giftshop, waar je heerlijk koffie kan drinken en zalige broodjes geserveerd krijgt. die ook perfect smaken. Gerda moest even haar dochter halen en belde even later op, dat ze autopech had. We vonden het heel jammer, dat zij er niet bij was. Maar we hebben niet lang getreurd, want na het opscheppen over deze lunchroom door Gerda en Ingrid lieten wij allemaal de koffie en de warme broodjes goed smaken! Iedereen was net als beide dames blij met de keuze dit keer en zei hier zeker zelf nog eens te komen met eigen aanhang. De rekening was dit keer niet te hoog! Nadat Rona, Wim en Ingrid nog een leuk hebbedingetje kochten gin iedereen voldaan naar huis. Na deze lunch kunnen we het jaar weer goed beginnen.